Κυριακή, Σεπτέμβριος 24, 2017

Σαντορίνη το νησί του φωτός

AddThis Social Bookmark Button

Πήγα στην Σαντορίνη για πρώτη φορά το 1971, το νυχτερινό πλοίο αγκυροβόλησε πριν την αυγή  και στο πυκνό σκοτάδι κατάφερα νυσταγμένος να μπω σιγά σιγά σε ένα παλιό λεωφορείο. Αγκομαχώντας και βγάζοντας καπνούς από την εξάτμιση ανέβαινε έναν απότομο γκρεμό γεμάτο στροφές, για να φτάσουμε τελικά σε ένα χωριό εντελώς νεκρό, γκρίζο και ψυχρό.

Τα πάντα ήταν κλειστά. Δεν ανήκε στην κατηγορία του «δεν υπάρχει δωμάτιο στο ξενοδοχείο» αλλά στο «υπάρχει κανένα ξενοδοχείο;» Βρήκα καταφύγιο στην εκκλησία, όπου ο κόσμος είχε μαζευτεί για την λειτουργία της ημέρας των Χριστουγέννων. Η ατμόσφαιρα λαμπερή, οι αγιογραφίες υπέροχες, το θυμίαμα μεθυστικό και οι παπάδες ντυμένοι με πολυτελή άμφια. Ήταν μαγευτικό, σχεδόν σαν παραίσθηση. Στην συνέχεια στο πρώτο πρωινό φώς, σ το χωριό επανήλθε σιγά-σιγά η ζωή και βρήκα ένα σπίτι όπου πήρα πρωινό με την οικογένεια. Περιπλανώμενος γύρω στο ολόλευκο χωριό και στην εξοχή τις επόμενες δύο ημέρες, δεν είδα ποτέ ούτε έναν τουρίστα.

Γυρίζω πίσω 4 δεκαετίες μετά και η Σαντορίνη βρίσκεται το επίκεντρο του Ελληνικού τουρισμού, το πιο γνωστό από όλα τα νησιά, γεμάτο από ξενοδοχεία, μπαρ, ταβέρνες και κλαμπς, και φημισμένο σαν τον πιο αγαπημένο προορισμό στο κόσμο για τα ζευγάρια που κάνουν το ταξίδι του μέλιτος. Κάτι τέτοιο δεν είναι περίεργο και αυτό γιατί, αυτό το μικρό αρχιπέλαγος του Αιγαίου, το νοτιότερο φυλάκιο του συμπλέγματος των Κυκλάδων, έχει μια δική του μαγεία.

Αυτή η ηδονιστική έκρηξη του 21ου αιώνα μπορεί να πιστωθεί σε ένα πράγμα, σε μια ισχυρή έκρηξη 3,5 χιλιετίες πριν και αυτό γιατί  η υπεροχή της Σαντορίνης είναι ουσιαστικά-θεμελιώδης τοπογραφική.
Μέχρι περίπου το 1630 BC, εδώ υπήρχε ένα κυκλικό νησί που ονομαζόταν Σρογγύλη, με ήπιες πλαγιές που κατέληγαν σε μία ηφαιστειακή κορυφή. Μία ημέρα το ηφαίστειο εξεράγη με μια κατακλυσμική έκρηξη, την μεγαλύτερη έκρηξη στην ιστορία της Ευρώπης.

Απίστευτες ποσότητες λάβας ξεπήδησαν στον ουρανό, και το ηφαίστειο κατακρημνίστηκε στο βάθος της θάλασσας, αφήνοντας στην επιφάνεια έναν τεράστιο βράχο σε σχήμα ημισελήνου, έναν απίστευτο γκρεμό που κοιτάζει από ψηλά την θάλασσα, η οποία έσπευσε να καλύψει το εξαφανισμένο βουνό τελείως, αφήνοντας μόνο ένα μικρό κομμάτι γης στο δυτικό μέρος.
Σκέψου την Κρακατόα στην νοτιοανατολική Ασία, εάν θέλεις να κάνεις μια σύγκριση για την τρομακτική καταστροφική δύναμη της φύσης. Σκέψου το Κρουασάν για να καταλάβεις το σχήμα του νησιού που απέμεινε και που σήμερα ονομάζεται Θήρα.

Θέα από τα Φηρά της ΣαντορίνηςΣήμερα η άφιξη στην Σαντορίνη είναι πιο δραματικά εντυπωσιακή από όλα τα Ελληνικά νησιά, έτσι όπως πλέεις μέσα στην πλημυρισμένη καλντέρα  και φτάνεις στο λιμάνι κάτω, από τους επιβλητικούς γκρεμούς, είναι το ίδιο θέαμα είτε βρίσκεσαι μέσα σε ένα πλοίο της γραμμής, ένα κρουαζιερόπλοιο ή σε ένα γιότ. Ακόμα καλύτερα, το κλειδί στο μαγευτικό σκηνικό της Σαντορίνης, είναι η θέα από τα ολόλευκα χωριά και τις κωμοπόλεις που είναι χτισμένα στο στεφάνι, δηλαδή κυριολεκτικά στο χείλος των γκρεμών.
Κοιτάζοντας προς τα κάτω από τις ταράτσες των καφενείων ή από το δωμάτιο του ξενοδοχείου σου που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, παρατηρείς στο βάθος μια απύθμενη λαμπυρίζουσα γαλάζια λιμνοθάλασσα με δύο καφέ φλοιώδης νησίδες στο κέντρο, οι οποίες ξεπετάχτηκαν από τις εκρήξεις του πυθμένα – Παλιά Καμένη και Νέα Καμένη. Γύρω στο 1950 υπήρξαν φυσαλίδες και καπνοί πάλι και η αίσθηση ότι βρίσκεται σε μια ενεργή και άστατη ζώνη είναι  σημείο αναφοράς για την μαγεία της Σαντορίνης. Η Καλντέρα εξάλλου είναι η Ελληνική λέξη για το cauldron καζάνι.
Αλλά αυτά από την άλλη μεριά, την ανατολική άκρη των Φηρών, της κύριας πόλης, και όλα είναι βουκολικά. Γλιστρώντας ήπια κάτω στο Αιγαίο βρίσκονται καταπράσινα αμπέλια και χωράφια των αγροτών και ανάμεσα τους σπαρμένοι ανεμόμυλοι και εξοχικά σπίτια.

Κοιτάζοντας και στον βορά και στον νότο κατά μήκος του σκαλισμένου χείλους της καλντέρας θα δεις μια σειρά από αναπάντεχα μαγευτικά ζαχαρόσπιτα σκαρφαλωμένα κατά μήκος των απότομων βράχων έτοιμα  να πέσουν κάτω στις ιλιγγιώδεις πλαγιές. Η μανία του ηφαιστείου και η Ελληνική ομορφιά συνδυάζονται εξαιρετικά και οδηγούν τους επισκέπτες σε αυτή την απομακρυσμένη κηλίδα γης. Μπλε θόλοι και με λευκούς τοίχους οι εκκλησίες είναι εμβληματικές στο νησί. Οι νότιες και ανατολικές ακτές απέραντες με μαύρα βότσαλα και μαύρη άμμο  το Καμάρι και η Περίσα είναι σήμερα τόποι διασκέδασης γεμάτοι ζωντάνια.

Το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης από το χείλος της καλντέρας είναι ένα θαυμάσιο φυσικό φαινόμενο. Στην αρχή οι βράχοι γεμάτοι φως ροζ και μωβ και μετά ολόκληρος ο ουρανός και η θάλασσα αρπάζουν φωτιά και καίγονται σε χρώματα κόκκινα και χρυσά.

Γεμάτα λουλούδια, ασπρισμένα τα μικρά δρομάκια πλακοστρωμένα με πέτρα από μαύρη λάβα, τα Φυρά ακόμα καταφέρνουν να διατηρούν το παλιό τους ύφος, παρά την τεράστια δόση από μαγαζιά με γρήγορα φαγητό, χειροποίητες ζωγραφισμένες κολοκύθες  και πωλητές σουβενίρ. Ένα τελεφερίκ ενώνει την πόλη με το μικρό λιμάνι του γιαλού στα πόδια των βράχων, κάπου 260 μέτρα χαμηλά ή μπορείς να κατέβεις με γαϊδουράκια τα οποία στολισμένα με κορδέλες και κουδουνάκια κατεβαίνουν κάνοντας ζικ ζακ στο μονοπάτι που σκαλισμένο στους βράχους έχει περίπου 600 μεγάλα σκαλιά. Την φασαρία των Φηρών αφήνεις εύκολα πίσω ακολουθώντας ένα μονοπάτι στα βόρεια – κατά μήκος του χείλους των βράχων της καλντέρας που σε κάνουν να ζαλίζεσαι- για να φτάσεις στο Φηροστεφάνι και το Ημεροβίγλι, περνάς ανάμεσα από αγριολούλουδα και συκιές, σπίτια βαμμένα με απαλά χρώματα, μαγαζιά με είδη τέχνης χωμένα κυριολεκτικά μέσα στους βράχους και κοσμηματοπωλεία.

Στα 360 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Ημεροβίγλι είναι το ψηλότερο σημείο της καλντέρας, σπίτι  για μια σειρά από τα ωραία πολυτελή  ξενοδοχεία, χτισμένα με το παραδοσιακό στυλ των σπιτιών μέσα βράχο με δωμάτια στοές μέσα στον βράχο που οδηγούν σε μπαλκόνια πάνω στο χείλος του γκρεμού, με απίστευτη θέα στην καλντέρα. Εδώ οικογένειες έχουν ταβέρνες που προσφέρουν ψάρι και  σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης όπως τοματοκεφτέδες και φάβα που σερβίρεται με λεμόνι και ψιλοκομμένα κρεμμύδια.

Στεφανόνοντας τις κορυφές των γκρεμών ψηλά στα βόρεια της Θήρας  είναι η Οία, το κόσμημα της Σαντορίνης, παλαιότερα ένα πολυσύχναστο εμπορικό λιμάνι. Ένας υπέροχος κυκεώνας από σπηλαιόσπιτα που κάποτε κατοικούνταν από οικογένειες ψαράδων βαμμένα στα λευκά στα μπλε και στα χρώματα της ώχρας παντρεμένα με αρχοντικά, χτισμένα από καπεταναίους του παλιού καιρού. Τα βήματα σου σε οδηγούν κάτω στο λιμανάκι Αρμένι και στην όμορφη αμμουδιά στο Αμούδι, με τις πολύχρωμες ψαρόβαρκες να λικνίζονται στο νερό, γεμάτο μικρά μπαράκια και ψαροταβέρνες κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο κατά μήκος της προκυμαίας.

Στην Οία βρίσκουμε μερικά από τα πιο ξεχωριστά ξενοδοχεία με μοναδική θέα και μια σειρά από εξαιρετικά καλόγουστα μαγαζιά και αίθουσες τέχνης κατά μήκος των μικρών της δρόμων που είναι στρωμένοι με μάρμαρο. Ακόμα με κάποιο τρόπο διατηρεί μια ιδιόμορφη γοητεία, που παίρνει ζωή από οικογένειες ντυμένες για την βόλτα ή το βραδινό περίπατο. Έχει ακόμα και μια αυθεντική χωριάτικη πλατεία όπου οι ντόπιοι συγκεντρώνονται γύρω από καραφάκια με ούζο στις σκιές των δέντρων έξω από τα ταβερνάκια.
Ευρισκόμενος στο Ακρωτήρι στο νότιο τμήμα της Θήρας ήταν ένα εξελιγμένο εμπορικό κέντρο πριν τον κατακλυσμό. Στην εποχή μας κάποιοι ψάχνουν στην Σαντορίνη την χαμένη Ατλαντίδα την ουτοπική γη των αρχαίων ελληνικών μύθων, ήταν θεωρεί σκέψη και παραμένει έτσι, αλλά ο μύθος προσθέτει μια ακόμα εξωτική διάσταση σε ένα μέρος που είναι ήδη φανταστικό- ιστορικά, γεωλογικά, πολιτιστικά και, ναι, τουριστικά.

Travel Santorini Social

FlightGreece News

  • Legend and history blend on this divine island that once hosted one of the world’s seven wonders, only to become...

  • Every neighborhood in Athens has a story of its own. But some have bigger stories than others – like the...

  • Unrivalled natural beauty, beaches with crystal clear waters, unrivalled Byzantine footpaths connecting traditional villages and breathtaking landscapes make Páros, located...